AVANDIS

VAKBONDSLIDMAATSCHAP BETAALT ZICH UIT BIJ AVANDIS

Tekst Ronald de Kreij Beeld FNV

De FNV-leden bij Avandis legden vier keer een dag het werk neer waardoor de productie zo goed als stil kwam te liggen.

De recente gebeurtenissen bij drankenproducent Avandis bewijzen weer eens dat het vakbondslidmaatschap zich meer dan uitbetaalt. De ongeveer honderd medewerkers krijgen naast de in de cao afgesproken 6,5 procent loonsverhoging verdeeld over drie jaar ook nog eens 1 procent extra én een uitkering ineens van 250 euro netto. Dat hebben ze kunnen afdwingen omdat meer dan de helft van hen FNV-lid is.

In het overleg over de nieuwe cao voor de werknemers in de drankenindustrie wilden de werkgevers niet verder gaan dan 6,5 procent meer loon verdeeld over de komende drie jaar. Daar wilde FNV Handel niet van weten en hield vast aan een looneis van 5 procent per jaar. De achterban was het hier mee eens een stemde met een ruime meerderheid van 80 procent tegen het eindbod van de werkgevers.

Omdat de andere vakbonden CNV en De Unie wél instemden met het eindbod leek de rol van de FNV uitgespeeld. Maar niets was minder waar. De bereidheid onder de achterban om zich middels acties in te zetten voor een betere uitkomst bleek groot. Zoals bij Avandis, waar meer dan de helft van de iets meer dan honderd medewerkers FNV-lid is.

Wat ook meespeelde was dat de FNV een paar jaar eerder ook al van de onderhandelingstafel was weggehouden. Dit mocht van de Avandis-medewerkers geen tweede keer gebeuren. Ook dit maakte dat de actiebereidheid groot was. Temeer omdat er bij Avandis geen CNV-leden werken en slechts één lid van De Unie. De medewerkers wilden daarom niet dat juist deze bonden hún arbeidsvoorwaarden zouden bepalen.

MEER TE HALEN

‘De regering roept nu al een tijd dat de salarissen substantieel omhoog moeten, en de Nederlandsche Bank vindt dit ook. Maar wij krijgen wij? Iets meer dan twee procent per jaar. Dat dekt nauwelijks de inflatie!’

Aan het woord is Cor Bouterse, drankenbereider bij Avandis en kaderlid van FNV Handel. Hij zat samen met twee andere kaderleden bij Avandis naast FNV-bestuurder Jethro Warbroek aan de cao-onderhandelingstafel. ‘Wij meenden dat er meer uit het overleg te halen viel, maar CNV en De Unie waren met dit eindbod tevreden. Daarom hebben wij op onze beurt onze achterban gemobiliseerd. Met succes.’

De FNV-leden bij Avandis legden vier keer een dag het werk neer waardoor de productie zo goed als stil kwam te liggen. De Avandis-directeur – die overigens namens de werkgevers ook aan de cao-tafel zat – vroeg zich hardop af waarom dit lot nu uitgerekend zijn bedrijf trof, en niet een van de andere tweehonderd drankproducenten, drankengroothandels en wijnhandelaren die ook onder de cao vallen. Het antwoord van Bouterse hierop was duidelijk: ‘Omdat veel Avandis-medewerkers vakbondslid zijn en bereid zijn om samen te strijden voor een gewoon goed salaris.'


GESLOTEN GELEDEREN

Het kostte overigens wel de nodige inspanningen om de gelederen gesloten te houden, erkent Bouterse. ‘Mensen gaan toch twijfelen. Zeker wanneer de directeur nota’s gaat schrijven en speeches in de kantine gaat houden over hoe slecht het gaat en dat de medewerkers ook een bijdrage moeten leveren. Dit klopt inderdaad, want er is fors geïnvesteerd en we staan even in de min, maar dat komt vanzelf goed. Wanneer ik mijn huis ga verbouwen heb ik dat ook niet het jaar daarop alweer terugverdiend.’

Bouterse en het team van collega’s die de acties begeleidden hebben op de werkvloer veel gesprekken gevoerd om iedereen gemotiveerd te houden en toch vooral door te zetten. Met resultaat. Het bedrijf is gezwicht en heeft extra toezeggingen gedaan. Net als alle andere ongeveer 5000 medewerkers in de sector krijgen zij wat is afgesproken in de nieuwe cao (6,5 procent over drie jaar dus), maar daar bovenop krijgen ze ook nog eens 1 procent extra meer loon plus een uitkering ineens van 250 euro netto. Dat krijgen dus alleen zij, en niet die andere 4900 mensen die onder de cao vallen.

RIJEN GESLOTEN

Moraal van het verhaal volgens Bouterse: ‘Het loont om met veel mensen tegelijk vakbondslid bij een bedrijf te zijn en als zodanig de rijen gesloten te houden. Wij hebben weliswaar niet de hoofdprijs gekregen, maar tegelijkertijd is ook onze werkgever niet als verliezer uit de strijd gekomen. Wij hebben als werknemers meer gekregen dan onze andere collega’s in de sector, en dit winstpunt moeten we ook onze werkgever nageven.’