STAKINGEN ETOS

FNV-LEDEN BOEKEN KLINKENDE OVERWINNING BIJ ETOS

Tekst Ronald de Kreij Beeld Lyander Schmitz

De aanhouder wint. Dat hebben de recente stakingsacties bij het distributiecentrum van Etos wel aangetoond. De medewerkers krijgen er tot 1 april volgend jaar 6,75 meer loon bij. Nog een pluspunt: ‘Onze saamhorigheid is een stuk sterker geworden.’

Ruud Lakeman, magazijnmedewerker bij Etos en kaderlid van FNV Handel, blikt terug op de hectische dagen rond Kerst. Die moeten voor veel medewerkers van het enige Etos-distributiecentrum hebben aangevoeld als een wilde rit in een achtbaan.

‘Kort voor ons cao-overleg begon, had FNV Handel een mooi succes geboekt in de strijd om een nieuwe cao bij drankenproducent Avandis’, steekt Lakeman van wal. ‘Er moest actie voor gevoerd worden, maar uiteindelijk krijgen ze er daar 6,5 procent meer loon bij (zie ook het artikel elders in dit blad, red.). Dat wilden wij ook wel! Zeker omdat we er de afgelopen jaren nauwelijks op vooruit zijn gegaan. Onze FNV-bestuurder vroeg terecht of we wel sterk genoeg waren om ook échte verbeteringen te kunnen afdwingen. Nou, niet dus. We hadden 30 FNV-leden op een werknemersbestand van ongeveer 130 vaste en 130 uitzendkrachten. Daarom zijn we vanaf dat moment druk gaan werven. Dit speelde ergens halverwege oktober vorig jaar.’

PATATJE

Toen de datum voor de eerste cao-overlegronde in december naderde, ontving FNV Handel een brief van Etos-moederbedrijf Ahold dat er van de gewenste 5 procent meer loon absoluut geen sprake kon zijn. Lakeman: ‘Maar dat eisten wij wél! Daarom zijn we met de FNV-leden in overleg gegaan en hebben uiteindelijk een voorultimatum gesteld. Daarop bood Ahold maximaal 4 procent meer loon, maar daar moesten we dan wel weer vier adv-dagen voor inleveren. We dienden dus zo ongeveer onze eigen loonsverhoging te betalen. Ons antwoord was opnieuw een duidelijk nee en we hebben gelijk een laatste ultimatum gesteld: de donderdag voor Kerst zouden er werkonderbrekingen volgen. En zo is het gegaan. Die donderdag zijn we op het werk allemaal naar buiten gelopen “om een patatje te gaan eten”.’

STAKINGSBREKERS!

Op dat moment dacht Lakeman nog dat hij en zijn collega’s maximaal twee dagen buiten zouden blijven staan. Ze stonden er echter tot en met 2 januari. Het arbeidsconflict laaide namelijk verder op toen Etos plotseling mensen aanvoerde om het werk in het distributiecentrum over te nemen. ‘Stakingsbrekers!’, luidde de conclusie onder de actievoerders. ‘Dat mag niet en zette veel kwaad bloed. We kregen er mede hierdoor elke dag nieuwe leden bij. Dat sterkte ons in ons besluit om door te zetten. We zijn gaan flyeren bij Etos-winkels en zijn ook naar het hoofdkantoor van Ahold gegaan om onze eisen opnieuw duidelijk te maken. Heel netjes allemaal, niet brutaal maar wel standvastig. In totaal hebben we negen dagen aaneensluitend gestaakt.’

APPLAUS

‘Overigens zijn we vóór onze gang naar het hoofdkantoor eerst nog even bij het hoofdkantoor van de FNV langs geweest’ vervolgt hij. ‘Daar werden we met applaus binnengehaald. Dat vonden mijn collega's erg aangrijpend. Ze kregen er gewoon kippenvel van. Ze hebben het er nu nog over.’

De aanpak was een succes. Uiteindelijk kwamen de directie en FNV Handel 6,75 procent meer loon overeen en géén verslechteringen zoals het inleveren van adv-dagen. Daarnaast heeft Etos dertien werkwillige uitzendkrachten een vast contract aangeboden. ‘Ook dat was niet gebeurd als wij niet hadden gestaakt. In de overeenkomst is tevens afgesproken dat er in de komende zes maanden gekeken gaat worden naar de verhouding tussen vast en flex.’

RUST WEERGEKEERD

Inmiddels is de rust weergekeerd op het enige distributiecentrum van Etos in Beverwijk. Lakeman: ‘De sfeer op de werkvloer is goed en onze saamhorigheid is een stuk sterker geworden. Ook zijn er geen verwijten naar de mensen die niet mee hebben gestaakt. We laten iedereen in zijn waarde. Het was geen conflict tussen het personeel onderling, maar tussen het personeel en Etos. Bovendien wilden we eigenlijk helemaal niet staken. Maar we zijn er in gedreven. Dit was de eerste keer, en in het begin voelde het dan ook heel onwennig. Maar – heel raar misschien – op den duur ging het min of meer vanzelf. Zo zie je maar, alles went op een gegeven moment.’