LIDL SUPERMARKT

‘LIDL DOET VEEL, MAAR KAN NOG ALTIJD BETER’

Tekst Ronald de Kreij Beeld Cees Kalkman

Als gevolg van de coronacrisis voelt Marianne Dollee zich ‘absoluut niet veilig’ op haar werk in de Lidl-supermarkt. Dat komt deels omdat veiligheidsmaatregelen voor het personeel niet altijd worden ingezet en deels door het onveilige gedrag van klanten.

Op papier heeft Lidl zijn zaakjes prima op orde. Sinds de uitbraak van de coronacrisis heeft de supermarktketen een eigen Coronateam, bestaande uit vertrouwenspersonen in zo’n beetje alle regio’s. Medewerkers die zich niet veilig voelen, kunnen zich bij hen melden. Ook is er een draaiboek met veiligheidsmaatregelen samengesteld dat naar bevind van zaken aan elke nieuwe situatie wordt aangepast. Bovendien worden – uiteraard – de voorschriften van het RIVM en het Centraal Bureau Levensmiddelen (CBL) trouw gevolgd. Wat wil je nog meer? ‘Dat de werkplek écht veilig is voor de medewerkers’, antwoordt Marianne Dollee stellig.

TRAAG

Dollee is plaatsvervangend supermarktmanager bij Lidl in Spijkenisse. ‘Er worden wel veiligheidsmaatregelen genomen’, zegt ze, ‘maar relatief traag. Lidl loopt niet bepaald voorop met eigen initiatieven en is meer een volger. En er wordt niet of onvoldoende gekeken of de supermarkten naleven wat op landelijk niveau is besloten.’ De verantwoordelijkheid ligt hierdoor volledig bij de supermarktmanager, constateert ze. ‘Bijvoorbeeld het besluit om iemand wel of niet aan de deur te zetten, zodat het binnen niet te druk wordt. Of de deuren sluiten wanneer er alsnog te veel mensen binnen zijn. Dat mag van het draaiboek. Maar in plaats daarvan wordt er gekozen voor het openen van een duo-kassa zonder afscherming tussen de werkplekken, wat niet bepaald veilig is voor de medewerkers. Ook worden er nog steeds vakken gevuld, terwijl er klanten rondlopen die zich over de medewerkers heen buigen om iets uit het schap te pakken.’

RISICOGROEP

Hoe kan dat? Dollee is zelf toch ook manager in haar supermarkt, zij het plaatsvervangend? ‘Klopt’, zegt ze, ‘maar ik ben ook een gewoon medewerker die zich bekommert om de gevolgen van de coronacrisis. Net als mijn collega’s, denk ik. Maar gezien mijn leeftijd en omdat ik borstkanker heb gehad, val ik midden in de risicogroep. Dit laatste geldt niet voor al mijn collega’s. De meesten zijn een stuk jonger. Ik ben wél actief met veiligheidsmaatregelen bezig, en durf dat ook te uiten. Ik weiger bijvoorbeeld achter een dubbel bezette duo-kassa zonder afscherming te gaan zitten, en ik vul ook geen vakken wanneer er klanten in de winkel zijn. Mijn gezondheid gaat voor.’

ONDERTUSSEN OP DE DC’S VAN LIDL…

Hoe het kon gebeuren, is vooralsnog een raadsel, maar de medewerkers op de distributiecentra van Lidl hebben van hun werkgever een brief ontvangen met het verzoek om vanwege de coronacrisis vrijwillig één uur werk per dag in te leveren. Dat kon op drie manieren: door vakantie in te leveren; door atv in te leveren; of door extra (onbetaald) te komen werken wanneer alles achter alles de rug is. Toen ze van deze brief hoorde, reageerde bestuurder Fatma Bugdayci van FNV Handel als door een adder gebeten. ‘Dit kan helemaal niet! Lidl draait door de coronacrisis helemaal niet slechter. De omzet gaat juist skyhigh. Ik heb daarom direct met de directie van Lidl contact opgenomen, en die liet weten niets van deze brief af te weten. Lang verhaal kort: inmiddels hebben alle DC-medewerkers een excuusbrief ontvangen waarin staat dat de eerdere brief nooit geschreven en verstuurd had mogen worden. DC-medewerkers die desondanks alsnog minder uren uitbetaald krijgen, roep ik op zich bij mij te melden’, aldus Bugdayci.

INCIDENTEN?

Wat Dollee drijft is geen kwestie van niet loyaal zijn. Ze werkt immers al 22 jaar bij Lidl. Maar ze is ook al 18 jaar kaderlid van FNV Handel en vindt de belangen van de werknemers dus ook heel belangrijk. Bovendien is ze lid van de ondernemingsraad. Dat is zeker nu dé instantie om namens de werknemers met de bedrijfsleiding te overleggen over de veiligheid op de werkvloer. ‘Inderdaad’, zegt ze. ‘Maar or-vergaderingen hebben al heel lang niet meer plaatsgevonden. Het argument is dat iedereen te druk zou zijn met de aanpak van de coronacrisis.’ Hoe dringt de stem van de werkvloer dan nog wel door bij de top? ‘Via mijn FNV-bestuurder Fatma Bugdayci. Zij werd overspoeld met vragen van leden. Zij heeft hun vragen, zorgen en suggesties gebundeld en voorgelegd aan de directie. Zo bleek bijvoorbeeld dat er wel een deurbeleid was, alleen werd dat door lang niet alle supermarkt- en regiomanagers te worden toegepast. Die gebruikten de extra uren om iemand aan de deur te kunnen zetten om hun eigen cijfertjes in de winkel op te poetsen. Fatma heeft dit op de Facebookpagina gecommuniceerd met haar achterban, waarop de leden in hun eigen filiaal zijn gaan vragen naar iemand voor de deur. Dat is op veel plekken gelukt.’ ‘Bijkomend voordeel van deze en andere inspanningen van de bond en kaderleden’, zo besluit Dollee, ‘is dat onze Facebookpagina steeds beter gelezen wordt. Bovendien heeft dit alles ons ontzettend veel meer Facebookpagina-leden opgeleverd. Zo bereiken we dus alsnog het nodige voor de werknemers.’

Deel deze pagina