WEHKAMP

EN ALWEER BLIJKT DAT STAKEN LOONT

Tekst Ronald de Kreij Beeld Lyander Schmitz, Kevin Harkema

'WIJ HEBBEN GEZORGD VOOR EEN GROOTSE EXIT'

Het was de eerste staking ooit bij Wehkamp. Gelijk stevig ook: maar liefst elf dagen. De uitkomst was een succes. De 82 mensen die hun baan verliezen krijgen een aanzienlijk betere ontslagvergoeding.

Perry Rikken (52) werkt al 22 jaar bij Wehkamp. Hij begon er als monteur van fietsen, toen het online warenhuis nog zelf reparaties uitvoerde. Later werkte hij ook als witgoedmonteur, en de laatste tijd is zijn werkplek op de afdeling retouren van het distributiecentrum in Maurik. Maar Wehkamp gaat “Maurik” sluiten. Ook dertig banen op het Zwolse hoofdkantoor worden geschrapt. Hierdoor verdwijnen in totaal 82 arbeidsplaatsen. Niet uit economische noodzaak – nee, Wehkamp heeft het afgelopen boekjaar zelfs 50 procent meer winst geboekt – maar om nóg meer winst te kunnen maken. ‘De verkoop van het distributiecentrum levert naast de structurele besparing op arbeidskosten ook nog eens extra geld op voor de eigenaren’, vertelt bestuurder Ali Aklalouch van FNV Handel. ‘Ook hier lijkt het er weer op dat een private equity-bedrijf een gezond bedrijf als pinautomaat gebruikt. Het zou ons niet verbazen als Wehkamp na de reorganisatie weer in de etalage wordt gezet voor een volgende koper die het verder leegt trekt. We hebben dit eerder gezien bij andere bedrijven. Medewerkers zijn de dupe van deze hebzucht. En dan zouden deze mensen ook nog eens afgescheept worden met een karige ontslagvergoeding?!’

ERG GENOEG

Gedupeerd zijn Rikken en zijn collega’s zeker. ‘Het zit mij emotioneel heel hoog’, zegt hij. ‘Het is al erg genoeg dat we straks niet meer bij Wehkamp mogen werken. Maar dat we dan ook nog moeten vechten om te regelen dat Wehkamp iets beter voor ons zorgt als we onze banen kwijt zijn… Hoe kun je je mensen nog meer kwetsen?’ FNV Handel had al drie keer met Wehkamp onderhandeld over een goed sociaal plan voor deze medewerkers, maar dat leverde niets op. Het online winkelbedrijf hield vast aan de transitievergoeding bij gedwongen ontslag. Die vergoeding is in 2020 veel lager geworden. Er was de bond veel aan gelegen om de zeer karige vergoeding op een aanvaardbaar niveau te krijgen. Temeer omdat het gaat om mensen die gemiddeld al heel lang voor het bedrijf werken en er bovendien geen enkele financiële noodzaak is voor hun ontslag. De bond wilde daarom afspraken over een vergoeding per dienstjaar: hoe langer in dienst, hoe hoger de vergoeding.

LOVEN EN BIEDEN

Omdat het overleg op niets uitliep, riep de FNV een staking uit. Het was de eerste staking ooit bij Wehkamp, en ook de eerste voor Rikken persoonlijk. Ondanks zijn jarenlange vakbondslidmaatschap. ‘Sinds 1991’, vertelt hij. ‘Ik heb het zilveren vakbondsspeldje boven in de kast liggen.’ Toch voelde het staken raar, zegt hij. ‘Een vreemd gevoel. Ik vind dat je er met praten uit moet kunnen komen. Zo dacht ik ook: de bond en de werkgever gaan aan tafel, er volgt wat loven en bieden, en dan is het goed. Maar zo is het niet gelopen. Uiteindelijk bleef er weinig anders over dan te gaan staken.’ ‘Je moet jezelf over een streep trekken om daadwerkelijk de strijd aan te gaan’, zo heeft hij die stap ervaren. ‘Maar vrijwel het voltallige personeel in Maurik was het er mee eens en legde het werk neer. Zo’n vijftig mensen. Slechts twee bleven aan het werk.’

Perry Rikken: ‘… genoegdoening voor alle jaren waarin we ons hebben ingezet voor Wehkamp’

De actievoerders brengen de “kruimels” terug die de hoofddirectie hen biedt

Een Wehkamp-medewerker vult het stakingsformulier van de FNV in

De inzet van de staking: een betere transitievergoeding gebaseerd op de regeling zoals die nog in 2019 was

GEEN KRUIMELS

Gedurende de stakingsactie breidde de strijd zich uit naar het hoofdkantoor in Zwolle waar de actievoerders symbolisch “de kruimels” kwamen terugbrengen die Wehkamp hen bood. Hier namen zeker 75 actievoerders aan deel: de medewerkers van het distributiecentrum in Maurik aangevuld met vertegenwoordigers van het hoofdkantoor. Uiteindelijk trokken de actievoerders en hun bond aan het langste eind. Rikken en zijn collega’s kregen ‘het kleine beetje genoegdoening voor alle jaren waarin we ons hebben ingezet voor Wehkamp’. Ze krijgen nu een nominale aanvulling per dienstjaar op hun ontslagvergoeding. Dit betekent een verbetering voor sommigen tot wel 150 procent in vergelijking met het eindbod van Wehkamp. Hiernaast krijgt het boventallig verklaarde personeel een budget voor scholing en begeleiding naar nieuw werk. Ook is een bijdrage voor de kosten van juridisch en financieel advies afgesproken. De stakende medewerkers zijn met dit alles unaniem akkoord gegaan.

WEER FIETSENMAKER?

Rikken is trots dat hij en zijn collega’s hun nek hebben uitgestoken. ‘Vrijwel iedereen in Maurik deed mee. Van het hoofdkantoor deden minder mensen mee. Dat vind ik jammer. Zeker toen uit de gesprekken met hen bleek dat veel meer mensen de stakingsactie steunden, maar dan heimelijk, zonder er open voor uit te komen. Uit angst. Als meer mensen hadden meegedaan dan was het nog veel duidelijker geweest dat wij als werknemers niet zomaar alles pikken. Wie weet moeten de resterende medewerkers op het hoofdkantoor en het distributiecentrum in Zwolle in de toekomst ook voor hun eigen baan vechten. Dan adviseer ik ze ten sterkste: doe dat met elkaar! Sta op en laat je tanden zien, want staken loont! Kijk maar naar ons.’ Hij heeft met de staking dan wel zijn doel bereikt – een betere ontslagvergoeding – maar deze einduitkomst betekent wel dat hij hoe dan ook na 22 jaar zijn baan bij Wehkamp verliest. Wat gaat Rikken doen? ‘Dat weet ik nog niet’, reageert hij alsof de vraag hem verrast. ‘Daar heb ik nog niet over nagedacht. Misschien ga ik het vak van fietsenmaker maar weer eens oppakken.’ Voorlopig zit zijn hoofd nog vol met de stakingsactie. ‘Je hoort wel eens zeggen dat iemand ergens een grootse entree maakt’, zegt hij hierover. ‘Dus dat iemand met veel spektakel en toeters en bellen ergens binnen komt. Nou, dat hebben wij ook gedaan, maar dan andersom. Wij hebben gezorgd voor een grootse exit.’

Deel deze pagina